سینما پیش از آن‌که هنرِ داستان‌گویی باشد، هنرِ دیدن است. تماشاگر نه کلمات را می‌بیند و نه توضیح را می‌شنود؛ او تصویر را تجربه می‌کند. اما این تصویر تصادفی شکل نمی‌گیرد. پشت هر نمایی که روی پرده می‌آید، مجموعه‌ای از تصمیم‌های دقیق و حساب‌شده وجود دارد. این تصمیم‌ها در فرآیندی به نام دکوپاژ شکل می‌گیرند.

ادامه مطلب

هنر نمایشی همواره تلاشی برای بازنمایی زندگی بوده است، اما ابزارهایی که برای این بازنمایی استفاده می‌کنیم، ماهیت پیام را کاملاً تغییر می‌دهند. سینما و تئاتر مانند دو خواهر با تربیت‌های متفاوت هستند

ادامه مطلب

مستندسازان جنگ، با سبک‌ها، دیدگاه‌ها و تکنیک‌های متفاوت، چهره‌های متفاوتی از واقعیت جنگ را به مخاطب نشان می‌دهند. برخی به دنبال تحلیل فلسفی و تاریخی جنگ هستند، برخی تمرکز بر پیامد انسانی و قربانیان دارند و برخی تکنیک‌های خلاقانه برای نقد روایت رسمی و رسانه‌ای به کار می‌برند.

ادامه مطلب

قاب‌بندی و زاویه دوربین در مستند جنگ، نه تنها جنبه زیبایی‌شناختی دارد، بلکه ابزار اصلی انتقال اضطراب، خشونت و پیامد انسانی جنگ است.

ادامه مطلب

جنگ، بیش از یک پدیده نظامی صرف، یک بحران انسانی، اجتماعی و رسانه‌ای است. تاریخ نشان می‌دهد آنچه ما از جنگ‌ها می‌دانیم نه فقط حاصل حضور مستقیم در میدان نبرد، بلکه نتیجه ثبت، روایت و بازنمایی تصویری و صوتی است.

ادامه مطلب

  فلسفه در آثار کریستوفر نولان   ✥ مقدمه کریستوفر نولان، فیلمسازی است که در مرز میان سینمای سرگرم‌کننده‌ی هالیوودی و تفکر فلسفی مدرن حرکت می‌کند. او توانسته است با بهره‌گیری از ساختارهای پیچیده‌ی روایی، مفاهیم سنگین فلسفی مانند زمان، هویت، واقعیت و اراده را در دل فیلم‌های پرتماشاگر جای دهد. در واقع، نولان پلی است میان سینمای کلاسیک و مدرن؛ فیلم‌هایش هم ذهن را درگیر می‌کنند و هم قلب را. …

ادامه مطلب